Trwała utrata wartości środków trwałych
Trwała utrata wartości środków trwałych ma miejsce wówczas, gdy występuje prawdopodobieństwo, że środek trwały nie jest kontrolowany przez jednostkę lub nie przyniesie jej w przyszłości korzyści ekonomicznych. Może ona wynikać ze zmian technologii produkcji, przeznaczenia do likwidacji, wycofania z używania oraz innych przyczyn. W powyższych sytuacjach, jednostka ma obowiązek doprowadzić wartość składników środków trwałych, wynikającą z ksiąg rachunkowych, do realnej wartości, a więc do ceny sprzedaży netto. W przypadku kłopotów z ustaleniem ceny sprzedaży netto, ustala się cenę godziwą. Wartość godziwą stanowi kwota za jaką dany składnik aktywów mógłby zostać wymieniony, a zobowiązanie uregulowane na warunkach transakcji rynkowej pomiędzy zainteresowanymi i dobrze poinformowanymi niepowiązanymi ze sobą stronami. Trwała utrata wartości środków trwałych wymaga właściwej ewidencji księgowej. Odpis z tytułu trwałej utraty wartości obciąża w jednostce „Pozostałe koszty operacyjne”. W często spotykanej sytuacji, gdy ustała przyczyna dokonania odpisu z tytułu trwałej utraty wartości, równowartość całości lub odpowiedniej części uprzedniego odpisu zwiększa wartość środków trwałych i podlega zaliczeniu do „Pozostałych przychodów operacyjnych”. Ewidencja odpisu z tytułu trwałej utraty wartości środków trwałych może być dokonywana przez konto „ Umorzenie środków trwałych” lub wyodrębnione konto „ Odpisy z tytułu trwałej wartości środków trwałych”.