Witron – Internetowa Firma

Archive for the ‘rachunkowość’ Category

Jeżeli osiągamy przychody z tytułu najmu lokalu użytkowego albo mieszkalnego wówczas mamy uprawnienie do wystawienia rachunku z tego tytułu. Sam dokument możemy wystawić zarówno przedsiębiorcy, jest to obligatoryjne jak również najemcy prywatnemu wówczas samo wystawienie rachunku następuje tylko na wyraźne żądanie samego wynajmującego. Read the rest of this entry »

Trwała utrata wartości środków trwałych ma miejsce wówczas, gdy występuje prawdopodobieństwo, że środek trwały nie jest kontrolowany przez jednostkę lub nie przyniesie jej w przyszłości korzyści ekonomicznych. Może ona wynikać ze zmian technologii produkcji, przeznaczenia do likwidacji, wycofania z używania oraz innych przyczyn. W powyższych sytuacjach, jednostka ma obowiązek doprowadzić wartość składników środków trwałych, wynikającą z ksiąg rachunkowych, do realnej wartości, a więc do ceny sprzedaży netto. W przypadku kłopotów z ustaleniem ceny sprzedaży netto, ustala się cenę godziwą. Wartość godziwą stanowi kwota za jaką dany składnik aktywów mógłby zostać wymieniony, a zobowiązanie uregulowane na warunkach transakcji rynkowej pomiędzy zainteresowanymi i dobrze poinformowanymi niepowiązanymi ze sobą stronami. Trwała utrata wartości środków trwałych wymaga właściwej ewidencji księgowej. Odpis z tytułu trwałej utraty wartości obciąża w jednostce „Pozostałe koszty operacyjne”. W często spotykanej sytuacji, gdy ustała przyczyna dokonania odpisu z tytułu trwałej utraty wartości, równowartość całości lub odpowiedniej części uprzedniego odpisu zwiększa wartość środków trwałych i podlega zaliczeniu do „Pozostałych przychodów operacyjnych”. Ewidencja odpisu z tytułu trwałej utraty wartości środków trwałych może być dokonywana przez konto „ Umorzenie środków trwałych” lub wyodrębnione konto „ Odpisy z tytułu trwałej wartości środków trwałych”.

Rozrachunki z pracownikami w jednostkach prowadzących działalność gospodarczą dotyczą najczęściej rozrachunków z tytułu wynagrodzeń, należnych w pieniądzach lub w naturze, zmniejszonych o składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, podatek dochodowy oraz wszelkich innych rachunków na przykład z tytułu wypłaconych zaliczek na różne cele, odpłatnych świadczeń na rzecz pracowników, udzielonych pożyczek z funduszów socjalnych, delegacji służbowych i innych. Rachunki z tytułu wynagrodzeń obejmują: ustalenie wynagrodzenia brutto; ustalenie potrąceń obligatoryjnych i dobrowolnych z wynagrodzeń; ustalenie wynagrodzenia netto; dokonanie wypłaty wynagrodzeń (bezpośrednio z kasy lub przez ROR). Rozrachunki z tytułu wynagrodzeń dotyczą pracowników, zatrudnionych w ramach stosunku pracy, pracy nakładczej, na podstawie umowy zlecenia, o dzieło, agencyjnej. Do wynagrodzeń okresu sprawozdawczego wlicza się wynagrodzenia za pracę wykonaną i zaliczoną w tym okresie, rozliczana na podstawie listy płac do terminu zamykającego okres sprawozdawczy. W przypadku wystąpienie świadczeń w naturze, wycenia się je według cen nabycia lub kosztów wytwarzania składników rzeczowych tego wynagrodzenia powiększonych o należny podatek VAT, w przypadku, gdy jednostka jest podatnikiem VAT czynnym. Bezpośrednio z wynagrodzeniem związana jest ewidencja pozostałych rozrachunków publiczno – prawnych , dotyczących składek ZUS oraz zasiłków stanowiących przedmiot rozliczeń z ZUS – em. Składka na ubezpieczenia społeczne obejmuje również składkę na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Podatek VAT obowiązuje w Polsce od 5 lipca 1993 roku. Ustawa o podatku VAT określa jego elementy do których należy przede wszystkim podmiot opodatkowania. Do tej kategorii zaliczamy podmioty wykonujące czynności opodatkowane VAT, osiągające obroty za poprzedni rok obrotowy 10 000 euro, zobowiązane do złożenia w Urzędzie Skarbowym zgłoszenia rejestracyjnego. Są to podatnicy VAT czynni. Podmiotem opodatkowania są też podmioty, które mogą, ale nie muszą składać zgłoszenia w Urzędzie Skarbowym. Są to podatnicy VAT zwolnieni. Ostatnią grupę podmioty stanowią podatnicy VAT czynni, dokonujący wewnątrz wspólnotowego nabycia towarów. Są to podatnicy VAT UE. Drugim elementem podatku VAT jest przedmiot opodatkowania. Przedmiotem opodatkowania w Polsce podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrz wspólnotowe nabycie towarów; wewnątrz wspólnotowa dostawa towarów. Kolejnym elementem podatku VAT jest podstawa opodatkowania. Jest to obrót rozumiany jako kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku, obejmująca całość świadczenia należnego od nabywcy. Ważnym elementem podatku VAT są stawki. W Polsce obowiązują: 22 %, 7 % , 3 %, 0 % – w wewnątrz wspólnotowej dostawie towarów oraz w eksporcie towarów. Istotnym elementem są zwolnienia podatkowe. Mogą być przedmiotowe – dotyczą podmiotów, które nie uiszczają podatku VAT oraz podmiotowe – dotyczące podmiotów osiągających obroty do 10 000 euro.

Skutki nowelizacji ustawy o VAT dotyczą także tej sfery życia, jaką jest zdrowie i uroda. Jak wiadomo, każdy korzysta z usług medycznych, tych podstawowych, a niektórzy z tych ponadstandardowych, w celu poprawienia tego, o czym zapomniała natura. Od 1 stycznia pojawiła się opisowa definicja usług medycznych, które zwolnione będą od podatku VAT. Na pewno nie zapłacimy go korzystając z usług profilaktycznych, ratujących nasze życie i poprawiających stan zdrowia. Od 1 stycznia 2011 roku zapłacimy natomiast 23 % stawkę VAT za opinię medyczną, służącą do celów sądowych lub rentowych. Taką stawką będą również obciążone operacje plastyczne, jeśli będziemy chcieli poprawić sobie wygląd nosa, czy ust. Nie wszystkie operacje plastyczne będą obciążone podatkiem VAT. Zwolnione z niego będą te, których celem jest przywrócenie normalnego wyglądu po wypadkach. Także osoby pogryzione przez zwierzęta, które będą chciały pozbyć się blizn, przy płaceniu za operację plastyczną, nie będą płacić VAT. Dużą wątpliwość i dyskusję wywołują porody rodzinne. Opłaty pobierane przez szpitale za poród w sali o podwyższonym standardzie – pojedynczej, z indywidualną opieką medyczną czy położniczą z znacznej mierze poprawiają komfort rodzącej, ale nie musi to być objęte zwolnieniem. Do końca sprawa nie została rozstrzygnięta, na pewno na ten temat będzie się toczyć dyskusja w środowisku medycznym. Z podatku VAT zwolnione są na pewno usługi rehabilitacyjne, wykonywane w ośrodkach wpisanych do rejestrów wojewody.

W związku z trudną sytuacją na rynku pracy, wiele osób musi myśleć o przekwalifikowaniu się, zdobyciu nowego zawodu, nowych umiejętności. Takie możliwości dają studia podyplomowe, różnego rodzaju kursy i szkolenia. Można na nich poszerzać swoją wiedzę, a tym samym podnosić kwalifikacje. Wszystkim wiadomo, że koszty związane z tym działaniem są wysokie, dlatego pracodawcy współfinansują je i w ten sposób zachęcają pracowników do doskonalenia się. Każde przedsiębiorstwo ma specjalny fundusz przeznaczony na podnoszenie kwalifikacji, czyli na szkolenia. Aby środki na nie przeznaczone mogły być zaliczone do kosztów uzyskania, muszą być spełnione pewne warunki. Poniesiony wydatek musi gwarantować osiąganie przychodów i musi mieć związek z poszerzaniem wiedzy. Podatnik, wydający pieniądze na szkolenia, kursy, studia musi udowodnić, że wydane przez niego pieniądze przyczyniły się do osiągnięcia przychodu. Nie wystarczy tylko wykazać, ze tak jest, koniecznie trzeba to udokumentować. Może to być faktura VAT lub umowa na świadczenie usług w tym zakresie. Drugim ważnym warunkiem jest ten, by wydatek na szkolenia, studia, kursy był ukierunkowany na profil, w jakim dana firma, przedsiębiorstwo prowadzi działalność. Inny rodzaj kursu, niż profil firmy będzie zakwestionowany przez organa skarbowe. Przed podjęciem decyzji o wysłaniu pracownika na studia podyplomowe, kurs czy szkolenie, należy dokładnie zapoznać się z tematyką, programem studiów, by potem nie mieć problemów z fiskusem.

Okres świąt jest takim okresem, w którym pracodawcy ofiarowują swoim pracownikom różnego rodzaju prezenty. Jeżeli pracownik otrzymuje prezenty, których źródło finansowania pochodzi ze środków obrotowych firmy, to wartość tego prezentu jest dla niego przychodem i podlega opodatkowaniu. Jeżeli natomiast prezenty finansowane są ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, to zwolnione są od podatku. Zwolnione od podatku są również prezenty zakupione ze środków związków zawodowych, działających na terenie zakładu pracy. Pracownik nie zapłaci podatku, kiedy kwota prezentu nie przekroczy sumy 380 zł. Od kwoty wyższej będzie musiał zapłacić podatek. Jeżeli zakład pracy funduje pracownikom bony, które oni wymieniają na towar w określonym markecie, to ich wartość dolicza się do wartości wynagrodzenia i potrąca podatek. Jeżeli pracownik otrzymał prezent z funduszy związkowych i przekroczył określony limit, to nie zakład pracy, a właśnie związki zawodowe będą miały obowiązek obciążyć takiego pracownika podatkiem. Jeśli wartość prezentu wynosi 600 zł, to kwota 380 zł. jest wolna od podatku, a pozostałe 220 zł. będzie opodatkowane. Zwolniony od podatku jest limit 380 zł. w ciągu roku. Jest to suma funduszy bez podatku zarówno z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, jak i z funduszu związków zawodowych. Limit ten jest kontrolowany przez pracodawcę oraz przedstawicieli związków zawodowych. Praktykowane jest w większości zakładów pracy, że prezenty rozdaje się dwa razy do roku w takiej wysokości, by nie przekroczyć określonego limitu bez podatku.

W dobie rozwoju sieci internetowych oraz coraz większego zapotrzebowania na szybkie zakupy w Internecie powstaje coraz więcej sklepów. Chyba już nie ma branży, która nie miałaby swojego sklepu internetowego. Prócz witryn sklepów internetowych znajdziemy również wiele portali aukcyjnych, gdzie praktycznie każdy może cos sprzedać i kupić. Są popularne, bo ceny tam nie są wysokie, zwłaszcza na artykuły używane. Posiadacze sklepów realnych, realnie rozliczają się z fiskusem, czego nie można powiedzieć o posiadaczach sklepów internetowych. Urzędnicy skarbówki bardzo bacznie przyglądają się handlującym w sieci, zwłaszcza tym, którzy nie odprowadzają podatków. Sprawdzają transakcje, kontrolują osoby, które sprzedają znaczne ilości towarów, że na dobrą sprawę uznać by ich można za przedsiębiorców. Nie maja się co obawiać ci, którzy w sieci chcę sprzedać coś od czasu do czasu. Problem polega na metodach rozliczania „sieciowych handlarzy”. Osoba handlująca w sieci, posiadająca sklep internetowy powinna zarejestrować swoją działalność i płacić podatki, jak każda inna, w ramach firmy. Jeśli nie zrobi tego, to powinna uiścić podatek od zysków, jakie przynosi handel w sieci, ale tylko nieużywanym towarem. Ci, którzy sprzedają używane rzeczy na Allegro i robią to od czasu do czasu, nie muszą obawiać się żadnych sankcji, chyba, że handlują rzeczami, które mają mniej niż pół roku. Dochód ze sprzedaży takich rzeczy powinni wykazać w rocznym zeznaniu podatkowym. Osoby handlujące w sieci i osiągające z tego tytułu znaczne dochody muszą pomyśleć o zarejestrowaniu swojej działalności

Każda firma, każde przedsiębiorstwo małe i duże ma na swoim wyposażeniu jakieś środki trwałe. Są to samochody, maszyny, sprzęt biurowy, komputery. Wartość tych środków ulega zmianie podczas ich użytkowania. Urządzenia techniczne zużywają się, przez co maleje ich wartość, ale też każdego roku na rynku pojawiają się nowe, wiec te zakupione dawniej zdecydowanie tracą na wartości, w porównaniu z tymi wchodzącymi na rynek, wyprodukowanymi w nowszej technologii, z lepszych materiałów, spełniających coraz to inne funkcje. W ekonomii proces utraty wartości spowodowany zużyciem jakiegoś środka trwałego nosi nazwę amortyzacji – czyli zmniejszeniu lub całkowitej utracie wartości środka trwałego ze względu na jego zużycie podczas użytkowania. Rozkłada się w czasie koszty poniesione na jego zakup, dzięki temu zaoszczędzone środki pozwalają na zakup nowego sprzętu. Środki trwałe można amortyzować różnymi metodami. Wybór i sposób amortyzacji należy do przedsiębiorcy. Przed rozpoczęciem dokonywania odpisów amortyzacyjnych należy wybrać jedną z metod i aż do całkowitego zużycia środka lub jego likwidacji tą metodą dokonywać odpisu amortyzacyjnego. W przepisach podatkowych mówi się o metodzie liniowej, dygresywnej, metodzie jednorazowej amortyzacji oraz stawkach amortyzacyjnych ustalanych indywidualnie. Dokonywania odpisów amortyzacyjnych rozpoczynamy nie wcześniej niż w miesiącu następującym po wpisaniu danego środka do ewidencji, a kończymy w momencie, kiedy odpisy amortyzacyjne zrównują się z wartością początkową środka.

Nie każdy ma prawo usługowo prowadzić księgi rachunkowe. Mogą o tym Myślec tylko osoby, które mają odpowiednie uprawnienia. Wśród nich są te, które legitymują się certyfikatem księgowym, wydanym przez ministra finansów. Otrzymać mogą go ci, którzy zdali specjalny egzamin lub wykazali się odpowiednim wykształceniem i doświadczeniem. O tym, kto może prowadzić księgi rachunkowe mówi specjalna ustawa o rachunkowości. Z przepisów wynika, że osoba ubiegająca się o certyfikat księgowy musi mieć pełną zdolność do czynności prawnych i korzystać z pełni praw publicznych. Dodatkowo powinna mieć co najmniej średnie wykształcenie. Nie może być również skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwo skarbowe oraz za czyn określony w rozdziale ustawy. Wymienia on miedzy innymi prowadzenie ksiąg rachunkowych wbrew przepisom ustawy czy prowadzenie działalności usługowej w zakresie ksiąg rachunkowych bez wymaganych uprawnień. Certyfikat wydawany jest na wniosek zainteresowanego. Można go zdobyć na dwa sposoby: zdać egzamin lub – jeśli spełnione są warunki określone w ustawie o rachunkowości – można pominąć ten etap i od razu wystąpić do ministra finansów o jego wydanie. Egzamin muszą zdawać osoby, które mają średnie wykształcenie i co najmniej dwuletnią praktykę w księgowości. Biuro rachunkowe można prowadzić we własnym domu lub w specjalnie wynajętym lokalu.